Zoals reeds eerder op deze website is vermeld komt het voor de Buiten Gewone Opsporingsambtenaren (BOA) van het UWV hun bevoegdheden overschrijden. En zelfs op een dusdanige manier dat dit eigenlijk een onderzoek van de Rijksrecherche waardig zou zijn.
De dames en heren blijken ook nog eens een behoorlijk netwerk te hebben met diverse particuliere verzekeringsmaatschappijen en in dat kader behoorlijk wat gegevens uit te wisselen. Duidelijk mag zijn dat van het UWV geen gegevens aan derden mag worden verstrekt. Maar helaas blijkt de waarheid anders te liggen.
Ook kan het UWV daarbij nog een behoorlijk spelletje spelen. Bijvoorbeeld in een geval, dat werkelijk heeft plaatsgevonden, waarbij een particuliere verzekeringsmaatschappij van vermeende verzekeringsfraude aangifte heeft gedaan. Aangifte niet bij de politie, de politie wilde er na bestudering van het zogenaamde belastende materiaal, zelfs niets van weten, neen aangifte bij een BOA van het UWV. En dat kan dus niet. Dat is volstrekt buiten de bevoegdheid van deze BOA. Maar ondertussen gaat die aangedikte aangifte een vrolijk eigen leven leiden zonder dat een officier van justitie daar ook maar iets over zegt en wordt er een justitieel traject ingezet zonder dat de echte politie daarbij aan te pas komt. Gelet op de zogenaamde wet Terwee is de betreffende verzekeringsmaatschappij de benadeelde partij en mogen op grond daarvan dan gegevens worden versterkt aan die verzekeringsmaatschappij. Maar dan moet dat wel op een officiële manier gebeuren. Maar de grondslag van de aangifte bij de BOA van het UWV is al fout dus in het verlengde daarvan de toepassing van de wet Terwee ook.
Het geval dat zich heeft voorgedaan wordt nog erger doordat, op instigatie van die BOA van het UWV, een Officier van Justitie een onvolledig verzoek voor de neus krijgt waarbij de betrokken vermeende overtreden buiten heterdaad van bed moet worden gelicht. De vermeende dader die op dat moment door alle ellende onder directe behandeling staat van een GGZ instantie en de BOA van het UWV weet dat, maar vermeld het niet in het proces-verbaal met het verzoek aan de officier van justitie inzake aanhouding buiten heterdaad.
Op het politiebureau te Assen escaleert, na het van bed lichten van de vermeende dader, ook nog eens aangezien hij niet op de foto wil en geen vingerafdrukken wil afgeven. Hij wordt op het politiebureau behoorlijk mishandeld en het lichamelijk letsel is na zijn vrijlating door een arts op papier gezet. Het UWV als administratief orgaan heeft in de bezwarenprocedure al bakzeil moeten halen en justitie heeft de zaak geseponeerd echter met een verkeerde grondslag.
De diverse zaken lopen nog steeds en met name onderzoek na wie waarvoor verantwoordelijk is geweest.
Dit verhaal staat niet op zichzelf. JEEJAR is door nog een partij benaderd met een gelijksoortig verhaal waarbij er aangifte is gedaan tegen BOA’s van het UWV. Daarvan moet volgend jaar februari een strafzaak van komen. Op het moment dat daar meer duidelijkheid over bestaat zullen wij ook hierover een nadere uiteenzetting schrijven.
Een ieder die te maken heeft gehad met de handel en wandel van BOA’s van het UWV worden opgeroepen om zich te melden.