Tijdens een keuring van een cliënt van het UWV was de verzekeringsarts van mening dat die cliënt wel weer dusdanig beter zou kunnen worden dat hij geen WIA maar een WGA uitkering kreeg. WGA staat voor Werk Hervatting Gedeeltelijk Arbeidsgehandicapten. De verzekeringsarts gaf daarbij geen blijk dat hij het dossier van die cliënt goed bestudeerd had. De arts had blijkbaar in één of ander medisch tijdschrift iets gelezen over de “Macadonische” behandelmethode. Die eigenlijk meer een zeer Spartaanse behandelmethode lijkt te zijn. Alleen bepaalde daarvoor uitgezochte personen met bewegingsklachten kunnen blijkbaar voor een dergelijke behandelmethode in aanmerking komen. En van die geselecteerden schijnen er een klein percentage baat te hebben bij het nogal ruim over de eigen grenzen heen drukken van het bij die personen haperende bewegingsapparaat.
De verzekeringsarts verwees ook nog even schriftelijk naar de mogelijkheid om die “Macadonische” behandelmethode te kunnen ondergaan bij het Academisch ziekenhuis te Maastricht. Het laat zich natuurlijk al raden. Bij het Academisch Ziekenhuis wist men van niets. Wel ooit iets gehoord over die omstreden methode maar meer dan ook niet. JEEJAR heeft bij de rechtbank dan ook betoogd dat de cliënt van JEEJAR zich niet aan een dergelijk experiment behoefde bloot te stellen en dat de cliënt alles wat op dat gebied aan wetenschappelijk verantwoorde methoden beschikbaar is al heeft gehad.
De rechtbank was er snel klaar mee. Indien een methode niet wetenschappelijk erkend is als zijnde een methode die medisch in het algemeen is geaccepteerd dan mag het UWV daar niet zo maar naar verwijzen.  Zowel de primaire verzekeringsarts als de bezwarenverzekeringsarts bleven bij hun standpunt. De rechtbank heeft beiden echter teruggefloten met een tussenvonnis op grond waarvan het UWV moest bewijzen dat die “Macadonisch” behandelmethode als wetenschappelijk verantwoordelijk kan worden gezien. En bij die opdracht is het UWV, uiteraard, gesneuveld. Het beroep zal gegrond worden verklaard.