Al sind jaar en dag bestaat de raamprostitutie in bepaalde steden. Amsterdam en Groningen zijn daar voorbeelden van. In honderd jaar geen enkel probleem. Het randgebeuren van dit soort prositutie vormt wel een probleem. Echter in al die vele jaren hebben justitie en de politie er niets aan gedaan. En nu plotseling voelen burgemeesters van gemeenten zich geroepen om deze tak van  de prostitutie te moeten aanpakken. Een volstrekt tegenstrijdige situatie met het opheffen van het prostitutie verbod. De acties van de betreffende burgemeesters en ook gemeentebesturen werken averechts op de feitelijke doelstelling van het legaliseren van de prostitutie.

Strengere eisen ten opzichte van de prostitutie drijft deze bedrijfstak weer terug in de illegaliteit. Een illegaliteit waar de zware criminaliteit de baas is en waar noch justitie noch politie grip op hebben. En dat in een tijd waar politiebazen zelf hun vingers hebben in de grote financiële graai pot. Maar wel zedenmeester spelen voor het oog van het volk. Waarom laten de regering en de gemeenten zich nu eens niet behoorlijk adviseren over wat er werkelijk gaande is. Het publiekelijk scoren bij deze wijze van aanpak van de prostitutie is al een bal die tegen de muur kaatst. Terug naar de basis van de legalisering van de prostitutie en de daarbij naar voren gebrachte doelstellingen.

Na het opheffen van het prostitutieverbod in 2000 zijn er veel sex-inrichtingen in Nederland verdwenen. De ene na de andere inrichting heeft de deuren gesloten. Bij het opheffen van het bordeel verbod is er nog gewaarschuwd om vooral voorzichtig op te treden om niet alle prostituees in de escortbedrijven te laten "verdwijnen". Echter direct na de vergunningplicht begonnen de diverse overheidsintansties jacht te maken op alles wat met prostitutie te maken had met als gevolg dat een groot deel van die branche weer de onderwereld is ingedrukt met alle misstanden van dien. In het huidige voorstel van het kabinet mogen gemeenten de nul optie gebruiken, dus geen prostitutie in hun gemeente. En alle prostituees moeten zich laten registereren. En zich dus voor altijd en eeuwig een dikke stempel op laten drukken. En wat bijzonder is dat de bezoekers van prostituees het alleen met een legale prostitue mogen "doen" anders is deze "consument" strafbaar.

Van het voornemen om prostitutie normaal legaal te krijgen is dus niets meer overgebleven. Voor 2000 hebben diverse groepen zich ingezet om prostitutie legaal te krijgen en om daarmee uitwassen uit te bannen. Echter de opstelling van velen waaronder overheidsorganen  hebben daar in de afgelopen jaren een flinke streep door die poging gehaald.

In 2000 is prostitutie officieel gelegaliseerd. Echter met een combinatie van middelen houden de gemeenten prostitutie in hun gemeenten buiten de deur. Voorbereidingsbesluiten, bestemmingsplannen, zeer trage besluitvorming en pure onwil zetten hierbij de toon. Resultaat van dit alles dat de prostitutie weer onderduikt in de illegaliteit met alle gevolgen van dien. De doelstellingen van het nieuwe beleid waren goed en de verwachtingen hooggespannen echter niets is gerealiseerd in tegendeel zelfs. Effecten waarvan werd verwacht zij zouden verdwijnen zijn alleen maar versterkt, zoals vrouwenhandel. Gemeenten voelen zich door de samenstelling van het nieuwe kabinet alleen maar gesterkt op hun weg om prostitutie tegen te gaan in de gemeente.

Nu de wetgever de gemeenten dwingt om prostitutie te regelen en zelfs toe te staan wringen zich diverse gemeenten in allerlei bochten om toch maar geen prostitutie binnen haar gemeentegrenzen te krijgen. Hiertoe wijzen gemeenten, meestal naar hun eigen mening, een zeer onaantrekkelijk gebied aan waar prostitutie mogelijk is. Indien blijkt dat iemand daarvan gebruik wil gaan maken en aangeeft, om een pand te gaan verbouwen om deze te laten voldoen aan de inrichtingseisen, dat er een bouwvergunning zal worden aangevraagd dan gaat die gemeente snel over tot het treffen van een voorbereidingsbesluit en moet de aanvraag om bouwvergunning worden aangehouden.

Omdat exploitanten geen zin hebben in ellen lange administratief rechtelijke procedures haken zij bij voorbaat af en heeft de gemeente haar zin. Echter die zelfde gemeente zal wel weer op zoek moeten naar een nieuwe plaats. De exploitanten zouden bij een voorbereidingsbesluit een artikel 19 Wet op de Ruimtelijke Ordening procedure, via de rechter kunnen forceren om toch hun doel te bereiken. Met name indien blijkt dat de gemeente eigenlijk helemaal niet wil meewerken en ook geen alternatieve plaats wenst aan te wijzen. Al met al kan er niets anders worden geconcludeerd dat sinds het opheffen van het bordeel verbod er eigenlijk niets veranderd is. De regelwoede heeft de doelstellingen van het landelijke prostitiebeleid volledig ondergraven.

Bij de afschaffing van het prostitutie verbod had de regering diverse doeleinden voor ogen. Hieronder wordt daar nader op ingegaan. Thans kan geconcludeerd worden dat naar aanleiding van de opheffing van het verbod de overheid en met name de gemeenten zijn overgegaan tot het maken van een zo grote scala aan regels en voorschriften dat hiermee de prostitutie weer terug is gedreven naar de situatie waaruit zij is voortgekomen, namelijk de illegaliteit.

Voor 2000 was er sprake van het gedogen van prostitutie. Nu mag er alleen sprake zijn van exploitatie indien er van gemeentewege een vergunning is verleend. Het begrip prostitutie heeft nogsteeds de negatieve lading die het altijd al gehad heeft. Door het opheffen van het verbod is dit niets anders geworden. Het "jagen" op de prostitutie door de handhavende instanties heeft er alleen maar voor gezorgd dat deze bedrijfstak is gaan zoeken naar ontsnappingsmogelijkheden.

Bij het opheffen van het verbod is er al gewaarschuwd dat een deel van de prostitutie weer in de illegaliteit zou gaan verdwijnen en dan met name in de richting van de escort. De gemeenten die hier niets mee gedaan hebben moeten nu de wrange vruchten plukken van hun struisvogel politiek. Het was beter een open dialoog aan te gaan met deze bedrijfstak om tenslotte te komen tot een beheersbaar geheel.

Sinds er prostitutie-inrichtingen zijn met vergunning is de controle op de vergunninghouders meer dan intensief te noemen. Dit heeft echter een averechtse werking. Een zelfde effect is ook zichtbaar indien er op een zelfde intensieve manier wordt  gecontroleerd in de horeca. Horecabedrijven gaan dicht of worden overgenomen door gelukszoekers of de Chinese maffia. Bij de prostitutie verdwijnen de prostituees in het illegale circuit. Met name de callgirls hebben een hoge vlucht genomen.

Prostitutie behoort als normaal werk te worden beschouwd. Nu echter een groot deel van de burgers dit niet zo ziet en ook blijkbaar niet wil zien is het maar de vraag of prostitutie ooit de stempel van een betrouwbare sector kan krijgen. Er zijn gewoon te veel randverschijnselen die het nagenoeg onmogelijk maken om prostitutie als werk geaccepteerd te krijgen. De remedie zou zijn met de vergunninghouders proberen de randverschijnselen en de illegale prostitutie buiten de legale inrichtingen aan te pakken.

In 2000 is het bordeel verbod (in werkelijkheid het opheffen van het in artikel 250bis van het wetboek van strafrecht genoemde verbod op het souteneurschap).

Het opheffen van het bordeelverbod had meerdere doelstellingen:
-    verbeteren levensomstandigheden van de prostituees;
-    tegengaan van mensenhandel;
-    legalisering van de prostitutie:
-    betere grip op de volksgezondheids aspecten (sexueel
overdraagbare aandoeningen  soa's);
-    mogelijkheid voor gemeenten om een vergunningenstelsel
op te nemen in een plaatselijke verordening.

Duidelijk mag zijn dat het opheffen van het bordeelverbod niet gebracht heeft wat er van verwacht is. Bij het opheffen van het bordeelverbod hebben de gemeenten de mogelijkheid gekregen om bordelen volledig te verbieden. Veel gemeenten hebben hier gebruik van gemaakt. Er zijn zelfs gemeenten waar het woord prostitutie niet op agenda van de gemeenteraad mag worden geplaatst gelet op de Christelijke signatuur van de gemeente. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten wordt uitgenodigd om inzicht te geven in hoeveel gemeenten er sprake is van een blijvend bordeel verbod is. Het aantal zal vermoedelijk hoog zijn.

Het begrip prostitutie wordt in de volksmond op maar één manier uitgelegd en dat is: "het hebben van seks om geld". Dit is echter maar één onderdeel van de hele regelgeving in Nederland. In een aantal gemeenten is de regelgeving opgenomen in de Algemeen Plaatselijke Verordening (APV) In andere gemeenten is door de gemeenteraad een afzonderlijke verordening vastgesteld meestal genoemd: "Verordening op de Prostitutie-inrichtingen".

De plaatselijk vastgestelde regels hebben naast "seks om geld" ook betrekking op andere vormen van seksueel handelen waarbij er sprake is van enige bedrijfsmatigheid. Zoals het geven van seksvoorstellingen in de ruimste zins des woords, eroticshops. Zelfs is getracht het bedrijfsmatig "thuiswerken" te regelen. Ook hebben veel gemeenten regelingen opgenomen betreffende "escort". Een gemeente als Amsterdam heeft in na het opheffen van het hiernaast genoemde bordeel verbod geen regeling betreffende escortbureau's opgenomen en heeft dat geweten ook in de vorm  van een wildgroei in de wijze van exploitatie.