Afgelopen donderdag heeft een beroepszaak gespeeld die door een marktkoopman was ingediend tegen de gemeente Dordrecht. Daarbij speelde dat hij voor twee dagen van de markt was geschorst en dat de gemeente hem geen ontheffing wilde verlenen om op medische gronden de markt eerder te kunnen verlaten. Wat hij  dus wel had gedaan en waarvoor hij tegen een schorsing was opgelopen. De betreffende gemeente had en heeft geen beleid vastgesteld. Noch in het kader het schorsend kunnen optreden noch in het kader van de ontheffing.

Bij de rechtbank werd ook duidelijk dat de namens JEEJAR naar voren gebrachte argumenten dat op schorsen het Europese Recht van toepassing is bodem vonden bij de rechtbank. En dan mag schorsen alleen maar indien er sprake is van een gedegen beleid en dan nog moet schorsen proportioneel zijn, dat wil zeggen een functie hebben.

Ten aanzien van de ontheffing deed de vertegenwoordiger van de gemeente direct al zoveel water bij de wijn dat de ontheffing bijna door de zittingszaal kwam aanwaaien. De marktkoopman, die al een verklaring van een arts had (niet zijn huisarts), mag op kosten van de gemeente naar een arbodienst voor een onderzoek. Die arbodienst kan trouwens niet veel anders dan de diagnose van de andere arts bevestigen. En na vaststelling daarvan, zo deelde de vertegenwoordiger van de gemeente mede, zal de gevraagde ontheffing wordt verleend.

Bijzonder is wel dat de bezwarencommissie het college in beide gevallen in het gelijk heeft gesteld. Dat zegt ook weer iets over het niveau en (on)partijdigheid van dergelijke commissie. Die in dit geval blijkbaar haar, voor een deel, broodheer niet in de hand wilde bijten en dat er terwijl er zoveel gebreken aan de besluitvorming van het college kleven. Het blijkt maar weer eens dat een marktverordening alleen niet voldoende is.