De Nederlandse gemeenten hebben ieder voor zich een eigen marktverordening. Bijzonder daarbij is dat veel gemeenten een inhoudelijk afwijkende marktverordening hebben. In Nederland is er eigenlijk geen sprake van een model, zoals bij de Algemeen Plaatselijke Verordening. Middengrote en kleine gemeenten  houden er ieder een eigen principe op na aangepast aan de plaatselijke omstandigheden. Deze situatie komt echter ook voor in midden en grote gemeenten.

Alles heeft te maken met de economische aspecten van deze tijd. Indien er een tijd is van schaarste en er is weinig vraag naar standplaatsen op de markt dan worden de regels weinig nageleefd en gaan de gemeenten snel over tot het soepel toepassen van eigen regels. Op het moment dat het goed gaat met de markt worden de regels aangescherpt. In de huidige tijd, waar het niet goed gaat, worden de regels soepel toegepast. Dit om te voorkomen dat er zogenaamde gaten in de markt voorkomen. Streng optreden betekent veel lege plaatsen en een zeer onaantrekkelijke markt en dus een neergaande spiraal van de aantrekkingskracht van de markt. Daar zit geen gemeente op te wachten. Gemeenten moeten echter ook de eigen vastgestelde regels naleven en handhaven. Daar zit veelal het probleem. Te veel regels brengt te veel handhaving met zich mee.  Standplaatsen, dagplaatsen, standwerkers etc. De toezichthouders en in deze de marktmeesters zitten er maar mee.