De gemeente Rotterdam heeft zich het gram van 124 marktkooplieden op de hals gehaald. De gemeente Rotterdam,  het college of misschien wel alleen Stadstoezicht heeft een besluit genomen op grond waarvan honderden zogenaamde meelopers op de diverse Rotterdamse markten buitenspel zijn gezet. Per medio oktober 2010 moet die nieuwe regeling gaan gelden. Op grond van die nieuwe regeling komen honderden marktkooplieden zonder inkomsten te zitten. De grondslag van alle ellende is de door de gemeente Rotterdam ingevoerde branchering. Dus een bescherming van de markt. En juist die bescherming van de markt is in strijd met de Europese Dienstenrichtlijn die juist de vrijheid van iedere markt beoogd. Ook die van de markthandel. Stadstoezicht van de gemeente Rotterdam heeft echter een verboren agenda. Het eigenlijke doel is om de markten kleiner te maken en daardoor de kosten te drukken. Echter door zo te handelen worden de rechten van vele marktkooplieden doorbroken zonder wettelijke grondslag en zonder bescherming. Het woord is aan de voorzieningen rechter die daar een uitspraak over zal moeten doen. De voorzieningen rechter kan het probleem van de besluitvorming ook doorschuiven naar het college van de gemeente Rotterdam omdat door het besluit van dit college rechten worden van de marktkooplieden worden geschonden die daar nog diverse maanden recht op hebben. Wij houden u natuurlijk op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.

Meer en meer gemeenten gaan over tot branchering op de gemeentelijke markten. Iedere gemeente heeft daar een eigen doel voor ogen. In de regel is dat een financieel doel van bezuiniging. En in een aantal gevallen de bescherming van de bestaande marktkooplieden op de markt.
De gemeente Rotterdam is daar een voorbeeld van. Direct branchering invoeren, maar met een verborgen doel. Niet de bescherming van de markt staat voorop maar het kleiner maken van de diverse markten in deze gemeente. De huidige markten kosten veel geld. Vooral qua uitvoering, handhaving, toezicht en schoonmaken. Dus is de gemeente Rotterdam met stoom en kokend water overgegaan tot een soort koude sanering, genaamd branchering. Het eigenlijke doel is het kleiner maken van de diverse markten en dus aanmerkelijk minder beheerskosten.
Echter branchering ligt in verband met Europese regelgeving onder vuur. Honderden marktkooplieden die in Rotterdam een standplaats hebben zijn het er niet mee eens. De benodigde bezwarenprocedures zijn opgestart. JEEJAR zorgt daarbij voor de juridische ondersteuning.

In de afgelopen tijd hebben twee Presidenten van de Rechtbank Dordrecht wat te maken gehad met het optreden van twee verschillende gemeenten tegen marktkoopmannen op de markten in respektievelijk Zwijndrecht en Dordrecht. Bijzonder hierbij is wel dat het in beide gevallen een zelfde soort situatie betrof. In beide gevallen was het te vroeg inpakken van de marktkraam, dus voor de sluitingstijd van de markt, reden voor de gemeente op de marktkoopman in eerste aanleg 1 dag te schorsen van de markt en in het tweede geval, in verband met herhaling, zelfs 4 dagen te schorsen. Geen enkele andere overtreding heeft op die markten tot op heden geleid tot optreden van de gemeente. In de eerste zaak werd de hele procedure door de President van de rechtbank naar voren geschoven, omdat daar ook nog speelde dat de marktkoopman, in verband met medische omstandigheden, niet tot het einde van markt kon blijven staan. De marktkoopman had dan ook een ontheffing aangevraagd om op basis van medische omstandigheden eerder te mogen vertrekken. Na een toezegging tijdens de zitting van de zijde van de gemeente Zwijndrecht werd de hele zitting geschorst. Enige tijd daarop kreeg de marktkoopman zijn ontheffing om eerder van de markt te mogen vertrekken. Ondertussen speelde ook de zelfde situatie bij de gemeente Dordrecht. De schorsing met 1 dag werd akkoord bevonden door de, andere, President. De tweede schorsing van 4 dagen kon echter niet door de beugel omdat de gemeente een procedure fout had gemaakt. In beide gevallen is er sprake van het opleggen van een straf. En in het administratieve recht komt een dergelijk handelen van de gemeente te vallen onder het Europese Recht en in het bijzonder artikel 6 EVRM. In de zaak Dordrecht had de, eerste, President nog geen uitspraak gedaan. Echter na een soort pro forma zitting waarbij de President vroeg of de zaak van de ontheffing kon worden ingetrokken, omdat deze toch al was verleend, is deze President uiteindelijk met een uitspraak gekomen, waaruit kan worden geconcludeerd dat beide Presidenten de neus in de zelfde richting hebben gedaan en er een soort afstemming heeft  plaatsgevonden. Namelijk ook in de eerste zaak betreffende de gemeente Zwijndrecht werd, overeenkomstig de zaak Dordrecht, ten aanzien van de schorsing van 1 dag, deze akkoord bevonden, ondanks dat de gemeenten geen enkel beleid hebben opgesteld. Goed voor een volgende ronde richting Raad van State.