Gemeenten
Nieuwe horecawet burgemeesters opgepastEigenlijk is er geen sprake van een nieuwe wet maar van een zoveelste maar dan wel zeer ingrijpende wijziging van de Drank- en Horecawet. Aanpassing plaatselijke regelgeving moeilijkDe Vereniging van Nederlandse Gemeenten maakt zogenaamde model verordeningen. Daar is dan juridisch behoorlijk naar gekeken, maar geeft geen zekerheid betreffende de juridische houdbaarheid van de betreffende artikelen. De jurisprudentie over vele jaren is daar een aardig voorbeeld van hoe standaard bepalingen zo nu en dan toch sneuvelen. Free-riders behoorlijk veiligEr wordt veel gesproken over evenementen in de binnenstad en wie dat allemaal moet betalen. Probleem daarbij is dat bestaande ondernemersverenigingen het financieel niet allemaal kunnen betalen. En wat daarbij het meeste klemt is dat veel grote filiaal bedrijven niet aangesloten zijn bij een dergelijke vereniging en dus helemaal niets betalen. Dat zijn de zogenaamde free-riders. Wel mee profiteren maar niet mee betalen. De gemeente denk daarbij aan oplossingen. Op deze website is al eerder aangegeven dat plaatselijke belastingen op grond van de Gemeentewet geen ruimte bieden. Door de landelijke wetgever is geprobeerd om deze impasse te doorbreken in de vorm van de Experimenteerwet bedrijveninsteringszones. Deze wet geldt niet alleen voor bedrijventerreinen maar kan ook voor bijvoorbeeld de binnenstad worden gebruikt. Op grond van deze wet kan de gemeenteraad een verordening vaststellen waarbij alle ondernemers in dat gebied worden verplicht een financiële bijdrage te leveren, dus ook de Free-riders. Probleem met deze wet is echter dat het initiatief bij de ondernemers moet liggen. Die moeten een Stichting of Vereniging oprichten. En dan moeten tenminste de helft van de in dat gebied liggende ondernemers aantoonbaar voor een dergelijke regeling zijn en om tenslotte de zaak door te kunnen laten gaan moet van die ruime helft aan voorstanders nog eens twee derde voor stemmen voor de financiële bijdrage. En indien de gemeente verschillende hoogten van de bijdrage willen vragen dan wordt het allemaal nog veel ingewikkelder aangezien dan de waarde van betreffende ondernemingen gaan meewegen. Het geld dat bij de gemeente terecht komt wordt dan weer als een subsidie uitgekeerd aan die Stichting of Vereniging. Duidelijk mag zijn dat de binnenstad veel filiaal ondernemingen huisvest, Blokker, Kruidvat ect. etc. de Free-riders. En die bezitten panden die een grote waarde vertegenwoordigen. Daar kan in de regel de rest van de ondernemers niet tegen aan. En aangezien er veel Free-riders zijn zijn deze behoorlijk veilig. Laatst aangepast (vrijdag, 30 juli 2010 20:11) Problemen bij Hoek van Holland niet voor Hoek van Holland alleenSteeds meer gemeenten willen zich op de kaart zetten door het houden van, grootschalige, evenementen. Daarnaast willen de gemeenten steeds klant vriendelijker zijn en worden veel vergunning aanvragen behandeld door het zogenaamde frontoffice. En indien een aanvraag door een backoffice wordt behandeld, dus meer inhoudsmatig, dan nog wordt er met een nogal “roze” bril naar dit soort aanvragen gekeken. Het moet tenslotte allemaal kunnen. Veel van de huidige ambtenaren die dit soort aanvragen moeten beoordelen hebben geen enkele kijk op hetgeen bij dergelijke evenementen gebeurd. Slechts een enkeling gaat uit hoofde van zijn functie kijken. En in veel gevallen vindt het gemeentebestuur dat ook overbodig. Dat kost namelijk overuren. Daarnaast heeft de politie informatie die zij veelal niet wil delen met de gemeente. Laat staan met de vergunningverleners. Bij, grootschalige, evenementen moet er niet alleen sprake zijn van inzet van de politie maar moet de gemeente en de daarvoor verantwoordelijk gemeentelijke ambtenaar openbare orde en veiligheid in een Centrale Post aanwezig zijn inclusief een leidinggevende van de politie. De ambtenaar en politieman kunnen dan direct naar hun leidinggevenden reageren en een situatie opschalen. Wat is het probleem. Het probleem is dat het opzetten van een dergelijke Centrale Post geld kost. En dat hebben de gemeenten er blijkbaar niet voor over. Gemeenten die evenementen in hun gemeenten willen toelaten moeten zich ook bewust zijn van de verantwoordelijkheden die daar bijhoren. Daar schort het aan in Nederland en dus niet alleen in Hoek van Holland.
Professor Elzinga heeft plaatselijke politiek de nek om gedraaidAlle acties van Elzinga waren er op gericht om de politiek aantrekkelijker te maken voor het publiek. Door het monistische stelsel te veranderen in een dualistisch stelsel heeft geen verbetering gebracht maar alleen een verslechtering. Grondslag één is dat het publiek geen weet heeft waar het over gaat. Monisme en Dualisme. Onbekende begrippen in het verkiezingsland. Het resultaat is echter als het gezegde: "wie de bal kaatst kan hem terug verwachten". En de ellende is dubbel en dwars terug gekomen. Wethouders bij de gemeenten worden hoofdzakelijk nog uit het midden van de gemeenteraden gekozen. En wethouders van een bepaalde signatuur (CDA, PvdA, VVD etc.) worden in de regel in bescherming genomen door de gemeenteraads fracties van de zelfde signatuur. Een PvdA fractie doet een PvdA wethouder niet zeer etc. etc.
Ondertussen is er ook een buffer gebouwd tussen het ambtelijk apparaat en de gemeenteraad. Die buffer heeft de naam gekregen de raadsgriffie. Indien een gemeenteraadslid vragen heeft over het handelen van de gemeente of interne bescheiden wil inzien dat moet dat gemeenteraadslid zich wenden tot de eigen raadsgriffie. En die raadsgriffie is een buffer tussen het college en het ambtelijk apparaat. Voor een huidig gemeenteraadslid een brug te ver. En echte antwoorden zijn er niet meer. De gemeenteraad is op een zijspoor gezet door die overdaad aan dualisme. Een stelsel dat op gemeentelijk niveau volledig de plank misslaat. Dat is de realiteit van de drang naar vernieuwing. Dienstbaarheid gemeentelijke overheid zakt steeds verder wegDe gemeentelijke overheid komt het meest direct in aanraking met de burger. In veel gemeenten zijn zogenaamde publieksbalies geopend om dat eerste contact goed te laten verlopen. Echter daar gaat in feite al heel veel mis. Veel informatie wordt daar onvolledig of te weinig gegeven. Indien de burger vervolgens op papier een vergunning vraagt komt het nogal eens voor dat er een duidelijk verschil aanwezig blijkt te zijn tussen de verkregen informatie bij de publieksbalie en de afhandeling van de vergunning door de zogenaamde back office.
Daarnaast vertegen gemeenten bij hun verplichting om te handhaven veelal de mogelijkheid van legalisatie. Een eenmaal ingeslagen weg om te handhaven nodigt de gemeente niet uit om te kijken of legalisatie door het verlenen van een ontheffing, vergunning of vrijstelling tot de mogelijkheden behoort. Voor veel gemeenten wordt het dan een prestige kwestie en er wordt veel aandacht besteed aan waarom een ontheffing etc. niet verleend kan worden, terwijl juist dat vaak wel mogelijk is. Gemeentebesturen zijn maar moeilijk af te brengen van die voor de burger zeer frustrerende weg. Gedeputeerde Staten van de provincies blijven blunderen bij horecawetgevingDe uitvoering van de Drank- en Horecawet ligt bij het college van burgemeester en wethouders van een gemeente. De uitkomsten per gemeente zijn daarom nogal verschillend. Indien echter een gemeente zelf een horeca vergunning aanvraagt dan mag het college van burgemeester en wethouders van die gemeente daarover niet zelf beschikken maar komt de bevoegdheid te liggen bij Gedeputeerde Staten van de provincie waaronder de gemeente valt.
Van rookverbod naar sluiting horecabedrijfNu het rookverbod in de horeca op grote schaal wordt overtreden ziet de minister zich geplaatst voor een probleem. In de Tabakswet staat in artikel 11b zesde lid het volgende vermeld: "In afwijking van het eerste lid kan de overtreding niet met een boete worden afgedaan, indein de in de bijlage ter zake van de overtreding voorziene boete aanmerkelijk wordt overschreden door het met de overtreding behaalde economische voordeel". De maximale hoogte van de boete die kan worden opgelegd is € 4.500,00. En er is maar één opsporingsorgaan en dat is de Voedsel en Waren Autoriteit (hierna VWA). Nu wil de minister blijkbaar overgaan tot de aanwijziging dat het behaalde voordeel van de betreffende horeca ondernemers hoger is dan € 4.500,00. Dat moet dan eerst nog maar bewezen worden of dat zo is. Indien de VWA dit niet aannemelijk kan maken dat gaat het verhaal niet op om over te stappen naar een economisch delict.
Er wordt in ons land te veel met twee maten gemetenOverheidsorganen en met name gemeenten hebben sinds een aantal jaren de beginselplicht tot handhaven. Handhaven dient achterwege te blijven indien legalisatie op korte termijn gerealiseerd kan worden. Deze beginselplicht tot handhaving is een omslag in de jurisprudentie aangezien in de diverse wetten staat dat er bestuurdwang of een dwangsom “kan” worden uitgevoerd of worden opgelegd. Door het woord “kan” hadden de gemeenten een discretionaire bevoegdheid. Of anders gezegd konden de gemeenten een afweging maken om wel of niet te handhaven. Daardoor ontstond het zo bekende gedoogbeleid. Met name de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft aan dat gedogen een einde gemaakt. Handhaven moet.
Maar wat indien gemeenten zelf, op grond van afspraken of de beter bekende “dealtjes” weten dat er sprake is van een illegale situatie maar door de afspraken juist niet willen optreden. En wat indien de gemeente zelf in strijd met wettelijke bepalingen iets toestaat. Nu handhaven een plicht is geworden proberen die gemeenten, ook al is de betreffende situatie al jaren illegaal, die situaties alsnog te legaliseren. De gemeente Eemsmond is een voorbeeld waarbij het college in strijd met het bestemmingsplan zich, jaren geleden, zelf een bouwvergunning verleende. Nu deze gemeente geroepen wordt om te handhaven heeft zij snel een voorliggend ontwerp bestemmingsplan aangepast om de zaak na al die jaren alsnog te legaliseren. En de gemeente Almelo die al jaren een illegale situatie gedoogd en thans door de rechter geroepen wordt om te handhaven, die start nu snel een vrijstellingsprocedure op op grond van een oud artikel in de bouwverordening (artikel 352) om de door de rechter opgelegde plicht alsnog te omzeilen. En die zelfde gemeente Almelo die gedurende langere tijd zelf wijkgebouwen in exploitatie heeft en daar in strijd met de Drank- en Horecawet alcoholhoudende drank heeft laten schenken die probeert nu zelf voor 6 wijkgebouwen bij Gedeputeerde Staten van Overijssel daarvoor een vergunning te krijgen. Die zelfde gemeente Almelo die tegen anderen met het opleggen van dwangsommen in vergelijkbare situaties aan het handhaven is. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft JEEJAR laten weten dat dit zaken zijn waarbij de gemeenteraad van de betreffende gemeenten aan zet is. Maar wat als die gemeenteraden zwijgen of zelfs instemmen met die legalisering achteraf zonder het college daarvoor op de vingers te tikken. Is het dan niet begrijpelijk dat de burgers geen vertrouwen meer hebben in de politiek en dat zij vinden dat er met twee maten wordt gemeten. Door nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening lopen de gemeente leges misOp 1 juli 2008 is de nieuwe WRO in werking getreden. Nu staat er in artike 3.1. vierde lid van die wet dat er geen rechten mogen worden geheven op zaken die voortvloeien uit een bestemmingsplan die meer dan 10 jaar oud is. En wat als er helemaal geen bestemmingsplan is. Bijvoorbeeld voor de binnenstad van Almelo. Burgers, ondernemers, projectontwikkelaars kunnen zich dan geld besparen op bijvoobeeld de vrijstellingsprocedures. Die kosten dan niets meer. Een nuancering is hier wel nodig. Op grond van artikel 9.1.4, vierde lid van de "Invoeringswet Wet Ruimtelijke Ordening" hebben de gemeente 5 jaar de tijd "voor gebieden waar een bestemmingsplan geldt". Deze overgangsbepaling geldt dus niet voor die gebieden waar geen bestemmingsplan geldt. Er zijn gemeenten die voor bepaalde gebieden geen bestemmingsplan hebben vastgesteld. Het proberen om voor een dergelijk gebied een vrijstelling te krijgen, in de regel een dure procedure gezien de hoge leges, wordt nu aantrekkelijk om dat er geen leges aan dat verzoek om vrijstelling mag worden gevraagd. En voor een bouwvergunning moet gewoon leges worden betaald.
|

