De Wet BIBOB is ooit bedoeld geweest als ondersteuning voor de gemeenten. Met name om te zorgen dat illigaal geld niet kan worden gebruikt in de zogenaamde bovenwereld. En dan met name niet indien een gemeente voor de activiteit ook nog eens een vergunning moet verlenen. Het BIBOB traject wordt thans gebruikt om  het aantal coffeeshops in Nederland aanmerkelijk te verminderen. Duidelijk is ook dat indien dat zelfde BIBOB traject op de Nederlandse horeca wordt losgelaten dat er dan over een aantal jaren nog maar een fractie over is van die horeca. Eén illegale werknemer in een horecabedrijf is voldoende om voor grote problemen te zorgen. Twee keer een controle op illegale werknemers en het is afgelopen met het horecabedrijf. Met de wet BIBOB in de hand kan de gemeente dan optreden. De oorsprong van de wet om, bij aanvragen om vergunning, illegale witwaspraktijken of illegaal geld tegen te gaan in de horeca is al lang een gepasseerd station. Maar wat indien blijkt dat er tenslotte niets aan de hand is. Wie draait er dan op voor de schade claims. Bij BIBOB procedures zij die claims zeer hoog. De gemeenten die BIBOB adviezen aanvragen moeten zich dat goed realiseren.